sentenced mourn

çok dengesiz uyuyorum sebastiyan. arada bir kaç name yakalıyorum, bir kaç kez dinliyorum sonrasında çekirdek etkisi yaratıyor. o herboku bilirliğini özledimsi gibi oluyor sonra dönüyorum birine bilgisayarıma gir kapa şu şarkıyı dudaklarımı yakıyor artık. diyorum. seni benden alan tüm faktörlerin bilincindeyim, peşlerine asker diktim... her gözyaşım popolarında asker oldu demiyeceğim okadar arabesk değilim. okadar arabesk olmayı bir çocuğun patlayan topuna ağlarkenki hissiyatında gördüm, daha fazlasını yapamazdım, çekildim. sebastiyan, sen...ve ben... yapabilseydik... eğer... yapardık . olmadı. çünkü ikimizde de keşkelere yer; yok, olmadı da iddası ile kalma/dı....k...

umrumda olmayan nagmeler laflog

an an zevkli bir şeylere dönüştüğüm hissiyatına da kapılmıyor değilim, değişimlerimdeki hür irademin mevzu bahisizliği bir bebekte orgazm etkisi yaratabilicek kadar aktif...benim için çalışan bir hayat ne ala!! katalizörler uçuşurken tepkimelerimde, herkesleri çığrından çıkaran sakinliğimi korumam içimdeki sadistin karnını doyuruyor, sırtını sıvazlıyor, gazını alıyor. süreler kısalıyor hali ile ?...sonuç...? bu durumu depresyon diye nitelendirenleriden isen; düz mantık olup olmadığın hakkında düşünmen gerek evlat. ?...sonuç...?, süresi sakinliğim, sessizliğim, oturup kalmış sosyalfobik vamprimsi boktan yaşam stilimden aldığım hazz vs vs durumları ile çığrından çıkmış katalizörlerin , gözüme bakarak sevişmeleri ile hızlanarak geliyor. paşamın sırtını sıvazlıyorum ben, gazını alıyorum ve bu cümleden önce yazdıklarımın hepsi umrumda değil şeylerdir.